υπέχω

/iˈpe.xo/ρήμα

•

λόγιοέχω, λαμβάνω μια θέση, μια ιδιότητα έναντι κάποιου Βικιλεξικό
- υπέχω μιά υποχρέωση απέναντι σε κάποιον
- υπέχει στρατιωτικής υποχρέωσης (οφείλει να υπηρετήσει τη θητεία του)
- Η κυβέρνηση υπέχει κοινοβουλευτικής ευθύνης.

Ετυμολογία

υπέχω < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ὑπέχω (τοποθετώ από κάτω), στη φράση ὑπέχω εὐθύνας. Συγχρονικά αναλύεται σε υπ- + έχω

	εγώ	εσύ	αυτός	εμείς	εσείς	αυτοί
Ενεστώτας	υπέχω	υπέχεις	υπέχει	υπέχουμε	υπέχετε	υπέχουν / υπέχουνε
Παρατατικός	υπείχα	υπείχες	υπείχε	υπείχαμε	υπείχατε	υπείχαν / υπείχανε
Μέλλοντας	θα υπέχω	θα υπέχεις	θα υπέχει	θα υπέχουμε	θα υπέχετε	θα υπέχουν / θα υπέχουνε
Υποτακτική	να υπέχω	να υπέχεις	να υπέχει	να υπέχουμε	να υπέχετε	να υπέχουν / να υπέχουνε
Προστακτική	—	ύπεχε	—	—	υπέχετε	—

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →