φιλότιμος

/fiˈlo.ti.mos/επίθετο, αρσενικό

•

που έχει το συναίσθημα της τιμής και της αξιοπρέπειας κι επιθυμεί να τον εκτιμούν οι άλλοι Βικιλεξικό
ειδικότεραο εργατικός, ο φιλόπονος, που προσπαθεί συνειδητά να τηρήσει τις υποχρεώσεις του ή να ξεχωρίσει στον χώρο δράσης του με τις ενέργειές του Βικιλεξικό
που είναι γενναιόδωρος με τα χρήματα, στην περίπτωση που βοηθά ή φροντίζει κάποιον Βικιλεξικό
κατ’ επέκτασηπου διακρίνεται από φιλοτιμία Βικιλεξικό

Ετυμολογία

φιλότιμος < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική φιλότιμος (από την ελληνιστική περίοδο και με τη σημερινή σημασία). Συγχρονικά αναλύεται σε φιλό- + -τιμος (φίλος της τιμής)

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	φιλότιμος	φιλότιμη	φιλότιμο
Γενική	φιλότιμου	φιλότιμης	φιλότιμου
Αιτιατική	φιλότιμο	φιλότιμη	φιλότιμο
Κλητική	φιλότιμε	φιλότιμη	φιλότιμο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	φιλότιμοι	φιλότιμες	φιλότιμα
Γενική	φιλότιμων	φιλότιμων	φιλότιμων
Αιτιατική	φιλότιμους	φιλότιμες	φιλότιμα
Κλητική	φιλότιμοι	φιλότιμες	φιλότιμα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →