έρρινος

/ˈe.ɾi.nos/επίθετο, αρσενικό

•

που δημιουργείται στη ρινική κοιλότητα ή προέρχεται από κει Βικιλεξικό
γλωσσολογίαπου δημιουργείται στη ρινική κοιλότητα ή προέρχεται από κει Βικιλεξικό
- έρρινα ή ρινικά σύμφωνα
- η έρρινη προφορά του μπ [mb], ντ [nd], γκ [nɡ] και η απερρινοποιημένη, [b], [d], [ɡ].

Ετυμολογία

έρρινος < ένρινος με εν- > ερ- (αφομοίωση του νρ > ρρ) + ρίν(α) + -ος < αρχαία ελληνική ῥίς (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική nasal). Διαφορετικό το ελληνιστικό ἔρρινον, ἔνρινον (φάρμακο για φτάρνισμα)

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	έρρινος	έρρινη	έρρινο
Γενική	έρρινου	έρρινης	έρρινου
Αιτιατική	έρρινο	έρρινη	έρρινο
Κλητική	έρρινε	έρρινη	έρρινο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	έρρινοι	έρρινες	έρρινα
Γενική	έρρινων	έρρινων	έρρινων
Αιτιατική	έρρινους	έρρινες	έρρινα
Κλητική	έρρινοι	έρρινες	έρρινα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →