ακατάδεχτος

/a.kaˈta.ðe.xtos/επίθετο, αρσενικό

•

που δεν καταδέχεται όποιους θεωρεί κατώτερούς του, υπερόπτης Βικιλεξικό
- Από τότε που παντρεύτηκε τον υπουργό, έγινε ψηλομύτα κι ακατάδεχτη. Δεν ξαναπάτησε στο σπίτι της ξαδέρφης της, ούτε άλλων συγγενών.
ως αστείοπου δεν δέχεται εύκολα να φιλοξενηθεί ή γενικότερα να εξυπηρετηθεί από άλλους Βικιλεξικό
- Μα, δοκιμάστε αυτό το γλυκάκι! Μην είστε ακατάδεχτος!

Ετυμολογία

ακατάδεχτος < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική ἀκατάδεκτος με τροπή [kt] > [xt] < ἀ- στερητικό + (καταδέχομαι) καταδεκ- + -τος. Δείτε και ακατάδεκτος.

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	ακατάδεχτος	ακατάδεχτη	ακατάδεχτο
Γενική	ακατάδεχτου	ακατάδεχτης	ακατάδεχτου
Αιτιατική	ακατάδεχτο	ακατάδεχτη	ακατάδεχτο
Κλητική	ακατάδεχτε	ακατάδεχτη	ακατάδεχτο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	ακατάδεχτοι	ακατάδεχτες	ακατάδεχτα
Γενική	ακατάδεχτων	ακατάδεχτων	ακατάδεχτων
Αιτιατική	ακατάδεχτους	ακατάδεχτες	ακατάδεχτα
Κλητική	ακατάδεχτοι	ακατάδεχτες	ακατάδεχτα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →