απόφοιτος

/aˈpo.fi.tos/ουσιαστικό, αρσενικό

•

απόφοιτος Βικιλεξικό
- έγινε ο χορός των αποφοίτων

Ετυμολογία

απόφοιτος < (διαχρονικό δάνειο) μεσαιωνική ελληνική ἀπόφοιτος (που έχει φύγει) < αρχαία ελληνική ἀποφοιτάω / ἀποφοιτῶ < φοιτάω / φοιτῶ :* Και ουσιαστικοποιημένο αρσενικό και θηλυκό.

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	απόφοιτος	απόφοιτοι
Γενική	αποφοίτου / απόφοιτου	αποφοίτων / απόφοιτων
Αιτιατική	απόφοιτο	αποφοίτους / απόφοιτους
Κλητική	απόφοιτε	απόφοιτοι

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →

απόφοιτος

/aˈpo.fi.tos/επίθετο, αρσενικό

•

που έχει ολοκληρώσει έναν κύκλο σπουδών και έχει πάρει τον αντίστοιχο τίτλο σπουδών Βικιλεξικό
- είναι απόφοιτος Δημοτικού, Γυμνασίου, Λυκείου (έχει αποφοιτήσει)
- Φαίνεται όμως πως οι δυο αδελφές, κατά παράδοξο τρόπο, διαφύλασσαν ακόμη και στην ξεδιάντροπη ατμόσφαιρα των καφέ σαντάν κάτι από την υποτιθέμενη ανατροφή που άρμοζε σε αποφοίτους του Ζαππείου Παρθεναγωγείου. (Δημήτρης Στεφανάκης, Μέρες Αλεξάνδρειας, εκδ. Πατάκης, 2024)
- Στα δεκαεπτά της ήταν απόφοιτος σχολαρχείου. Με τη μόρφωση αυτή, που ήταν σπάνιο εφόδιο για ένα κορίτσι της εποχής, δούλεψε ως οικοδιδασκάλισσα για αρκετά χρόνια στο σπίτι μιας πλούσιας οικογένειας της Μακεδονίας. Ενώ, ταυτόχρονα, μάζευε χρήματα για την προίκα της. (Χάρις Κατάκη, Το ημερολόγιο ενός θεραπευτή, εκδ. Πατάκη, 2014)

Ετυμολογία

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	απόφοιτος	απόφοιτη	απόφοιτο
Γενική	απόφοιτου	απόφοιτης	απόφοιτου
Αιτιατική	απόφοιτο	απόφοιτη	απόφοιτο
Κλητική	απόφοιτε	απόφοιτη	απόφοιτο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	απόφοιτοι	απόφοιτες	απόφοιτα
Γενική	απόφοιτων	απόφοιτων	απόφοιτων
Αιτιατική	απόφοιτους	απόφοιτες	απόφοιτα
Κλητική	απόφοιτοι	απόφοιτες	απόφοιτα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →