γενναίος

/ʝeˈne.os/επίθετο, αρσενικό

•

που δείχνει ή χαρακτηρίζεται από γενναιότητα, που αντιμετωπίζει τους κινδύνους ή τις αντιξοότητες χωρίς να δειλιάσει, που δείχνει θάρρος και ταυτόχρονα υψηλό ήθος Βικιλεξικό
- & ουσιαστικοποιημένο: παλικάρι ※ Διονύσιος Σολωμός, Εις τον θάνατον του λορδ Μπάιρον, στροφή 6η, στίχ.21 @greek-language.gr
πλουσιοπάροχος, γενναιόδωρος Βικιλεξικό
- Ο υπουργός υποσχέθηκε γενναίες αυξήσεις στους μισθωτούς.
- Βάλε μου μια γενναία μερίδα μουσακά, σε παρακαλώ!
για το όνομα Βικιλεξικό

Ετυμολογία

γενναίος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή γενναῖος (αρχαία σημασία: ευγενικής καταγωγής) < αρχαία ελληνική γέννα :* για τη σημασία «πλουσιοπάροχος» < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική généreux

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	γενναίος	γενναία	γενναίο
Γενική	γενναίου	γενναίας	γενναίου
Αιτιατική	γενναίο	γενναία	γενναίο
Κλητική	γενναίε	γενναία	γενναίο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	γενναίοι	γενναίες	γενναία
Γενική	γενναίων	γενναίων	γενναίων
Αιτιατική	γενναίους	γενναίες	γενναία
Κλητική	γενναίοι	γενναίες	γενναία

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →