δεσποτικός

/ðe.spo.tiˈkos/επίθετο, αρσενικό

•

για καθεστώςπου ενεργεί αυθαίρετα, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του τις αντίθετες απόψεις Βικιλεξικό
για συμπεριφοράπου χαρακτηρίζεται από αυθαίρετους τρόπους, δεν δέχεται αντιρρήσεις Βικιλεξικό
εκκλησιαστικός όροςπου έχει σχέση με το δεσπότη, ανήκει σ’ αυτόν ή αναφέρεται σ’ αυτόν Βικιλεξικό
ουσιαστικοποιημένοδεσποτικό Βικιλεξικό

Ετυμολογία

δεσποτικός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική δεσποτικός < δεσπότης :* εκκλησιαστική σημασία < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική δεσποτικός < αρχαία ελληνική δεσποτικός < δεσπότης

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	δεσποτικός	δεσποτική	δεσποτικό
Γενική	δεσποτικού	δεσποτικής	δεσποτικού
Αιτιατική	δεσποτικό	δεσποτική	δεσποτικό
Κλητική	δεσποτικέ	δεσποτική	δεσποτικό

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	δεσποτικοί	δεσποτικές	δεσποτικά
Γενική	δεσποτικών	δεσποτικών	δεσποτικών
Αιτιατική	δεσποτικούς	δεσποτικές	δεσποτικά
Κλητική	δεσποτικοί	δεσποτικές	δεσποτικά

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →