Οι τόνοι δεν μετράνε. Δοκίμασε και κλιτούς τύπους — έκανες.

διαφθείρω

/ði̯aˈfθi.ɾo/ρήμα
•
  1. ωθώ ή οδηγώ στην ανηθικότητα, ιδίως στον σεξουαλικό τομέα Βικιλεξικό
  2. παρασύρω σε ανήθικες πράξεις Βικιλεξικό
  3. εκπαρθενεύω, διακορεύω Βικιλεξικό
  4. σπάνιοκαταστρέφω Βικιλεξικό

Ετυμολογία

διαφθείρω < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική διαφθείρω < δια- + φθείρω

Κλίση

εγώεσύαυτόςεμείςεσείςαυτοί
Ενεστώταςδιαφθείρωδιαφθείρειςδιαφθείρειδιαφθείρουμεδιαφθείρετεδιαφθείρουν / διαφθείρουνε
Παρατατικόςδιέφθειραδιέφθειρεςδιέφθειρεδιαφθείραμεδιαφθείρατεδιέφθειραν / διαφθείραν / διαφθείρανε
Αόριστοςδιέφθειραδιέφθειρεςδιέφθειρεδιαφθείραμεδιαφθείρατεδιέφθειραν / διαφθείραν / διαφθείρανε
Μέλλονταςθα διαφθείρωθα διαφθείρειςθα διαφθείρειθα διαφθείρουμεθα διαφθείρετεθα διαφθείρουν / θα διαφθείρουνε
Παρακείμενοςέχω διαφθείρειέχεις διαφθείρειέχει διαφθείρειέχουμε διαφθείρειέχετε διαφθείρειέχουν διαφθείρει
Υπερσυντέλικοςείχα διαφθείρειείχες διαφθείρειείχε διαφθείρειείχαμε διαφθείρειείχατε διαφθείρειείχαν διαφθείρει
Υποτακτικήνα διαφθείρω / να έχω διαφθείρεινα διαφθείρεις / να έχεις διαφθείρεινα διαφθείρει / να έχει διαφθείρεινα διαφθείρουμε / να έχουμε διαφθείρεινα διαφθείρετε / να έχετε διαφθείρεινα διαφθείρουν / να διαφθείρουνε / να έχουν διαφθείρει
Προστακτική—διάφθειρε / έχε διαφθαρένο——διαφθείρετε / διαφθείρτε / έχετε διαφθαρένο—

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →