διεγέρτης

/ði.eˈʝeɾ.tis/ουσιαστικό, αρσενικό

•

όργανο ή μέσο που προκαλεί διέγερση Βικιλεξικό

Ετυμολογία

διεγέρτης < (καθαρεύουσα) διεγέρτης < διεγείρω + -της < αρχαία ελληνική διεγείρω < (διά) δι- + ἐγείρω < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *h₁ger- (σηκώνω, ωθώ) (μεταφραστικό δάνειο από τη γαλλική excitant)

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	διεγέρτης	διεγέρτες
Γενική	διεγέρτη	διεγερτών
Αιτιατική	διεγέρτη	διεγέρτες
Κλητική	διεγέρτη	διεγέρτες

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →