ενθουσιών

επίθετο, αρσενικό

•

αρχαιοπρεπέςπου είναι ενθουσιασμένος και εκδηλώνεται αναλόγως Βικιλεξικό

Ετυμολογία

ενθουσιών < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἐνθουσιῶν, μετοχή ενεργητικού ενεστώτα του ρήματος ἐνθουσιῶ, συνηρημένου τύπου του ἐνθουσιάω < ἔνθους < ἔνθεος < ἐν + θεός

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	ενθουσιών	ενθουσιώσα	ενθουσιών
Γενική	ενθουσιώντος	ενθουσιώσας / ενθουσιώσης	ενθουσιώντος
Αιτιατική	ενθουσιώντα	ενθουσιώσα	ενθουσιών
Κλητική	ενθουσιών	ενθουσιώσα	ενθουσιών

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	ενθουσιώντες	ενθουσιώσες	ενθουσιώντα
Γενική	ενθουσιώντων	ενθουσιωσών	ενθουσιώντων
Αιτιατική	ενθουσιώντες	ενθουσιώσες	ενθουσιώντα
Κλητική	ενθουσιώντες	ενθουσιώσες	ενθουσιώντα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →