ευσταλής
•
- λόγιοπου έχει ωραίο παράστημα Βικιλεξικό
Ετυμολογία
ευσταλής < αρχαία ελληνική εὐσταλής < εὖ + στέλλω
Κλίση
Ενικός
| Αρσενικό | Θηλυκό | Ουδέτερο | |
|---|---|---|---|
| Ονομαστική | ευσταλής | ευσταλής | ευσταλές |
| Γενική | ευσταλούς | ευσταλούς | ευσταλούς |
| Αιτιατική | ευσταλή | ευσταλή | ευσταλές |
| Κλητική | ευσταλή / ευσταλής | ευσταλής | ευσταλές |
Πληθυντικός
| Αρσενικό | Θηλυκό | Ουδέτερο | |
|---|---|---|---|
| Ονομαστική | ευσταλείς | ευσταλείς | ευσταλή |
| Γενική | ευσταλών | ευσταλών | ευσταλών |
| Αιτιατική | ευσταλείς | ευσταλείς | ευσταλή |
| Κλητική | ευσταλείς | ευσταλείς | ευσταλή |
Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →