κακοποιός

ουσιαστικό, αρσενικό

•

ο κακούργος, ο εγκληματίας, ο απατεώνας, αυτός που διαπράττει εγκλήματα Βικιλεξικό
- οι γυναίκες κακοποιοί, οι σπείρες κακοποιών

Ετυμολογία

κακοποιός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική κακοποιός. Συγχρονικά αναλύεται σε κακο- + -ποιός

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	κακοποιός / κακοποιά / κακοποιός / κακοποιός / κακοποιό	κακοποιοί / κακοποιές / κακοποιοί / κακοποιοί / κακοποιά
Γενική	κακοποιού / κακοποιάς / κακοποιού / κακοποιού / κακοποιού	κακοποιών / κακοποιών / κακοποιών / κακοποιών
Αιτιατική	κακοποιό / κακοποιά / κακοποιό / κακοποιό / κακοποιό	κακοποιούς / κακοποιές / κακοποιούς / κακοποιούς / κακοποιά
Κλητική	κακοποιέ / κακοποιά / κακοποιέ / κακοποιέ / κακοποιό	κακοποιοί / κακοποιές / κακοποιοί / κακοποιοί / κακοποιά

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →

επίθετο, αρσενικό

•

που προξενεί κακό, εγκληματικός Βικιλεξικό
- οι κακοποιές δυνάμεις, τα κακοποιά στοιχεία, τα κακοποιά πνεύματα

κακοποιός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική κακοποιός. Συγχρονικά αναλύεται σε κακο- + -ποιός

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	κακοποιός	κακοποιά / κακοποιός / κακοποιός\ά	κακοποιό
Γενική	κακοποιού	κακοποιάς / κακοποιού	κακοποιού
Αιτιατική	κακοποιό	κακοποιά / κακοποιό	κακοποιό
Κλητική	κακοποιέ	κακοποιά / κακοποιέ	κακοποιό

Πληθυντικός

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →