κανονάρχης

/ka.noˈnaɾ.çis/ουσιαστικό, αρσενικό

•

θρησκείαβοηθός ιεροψάλτη που απαγγέλλει με μελωδικό τρόπο τους στίχους ενός τροπαρίου, πριν εκτελεστούν με τη μουσική τους εκτέλεση Βικιλεξικό

Ετυμολογία

κανονάρχης < (κληρονομημένο) ελληνιστική κοινή κανονάρχης (πρωτοψάλτης) < αρχαία ελληνική κανών + ἄρχω. Συγχρονικά αναλύεται σε κανόν(ας) + -άρχης. Δείτε και κανόναρχος

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	κανονάρχης	κανονάρχες
Γενική	κανονάρχη	κανοναρχών
Αιτιατική	κανονάρχη	κανονάρχες
Κλητική	κανονάρχη	κανονάρχες

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →