κατάκριση

/kaˈta.kɾi.si/ουσιαστικό, θηλυκό

•

η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του κατακρίνω: η αρνητική κρίση Βικιλεξικό

Ετυμολογία

κατάκριση < μεσαιωνική ελληνική κατάκρισις (αποδοκιμασία, μομφή - καταδίκη) < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή κατάκρι(σις) (καταδίκη) + -ση < αρχαία ελληνική κατακρίνω < κατά + κρίνω. Μορφολογικά αναλύεται σε κατά- + κρίση.

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	κατάκριση	κατακρίσεις
Γενική	κατάκρισης	κατακρίσεων
Αιτιατική	κατάκριση	κατακρίσεις
Κλητική	κατάκριση	κατακρίσεις

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →