κλαψιάρης
•
- που (σχεδόν) αναίτια και με ευκολία κλαίει Βικιλεξικό
- κατ’ επέκτασημεμψίμοιρος Βικιλεξικό
Ετυμολογία
κλαψιάρης < κλάψ(α) + -ιάρης
Κλίση
Ενικός
| Αρσενικό | Θηλυκό | Ουδέτερο | |
|---|---|---|---|
| Ονομαστική | κλαψιάρης | κλαψιάρα | κλαψιάρικο |
| Γενική | κλαψιάρη | κλαψιάρας | κλαψιάρικου |
| Αιτιατική | κλαψιάρη | κλαψιάρα | κλαψιάρικο |
| Κλητική | κλαψιάρη | κλαψιάρα | κλαψιάρικο |
Πληθυντικός
| Αρσενικό | Θηλυκό | Ουδέτερο | |
|---|---|---|---|
| Ονομαστική | κλαψιάρηδες | κλαψιάρες | κλαψιάρικα |
| Γενική | κλαψιάρηδων | — | κλαψιάρικων |
| Αιτιατική | κλαψιάρηδες | κλαψιάρες | κλαψιάρικα |
| Κλητική | κλαψιάρηδες | κλαψιάρες | κλαψιάρικα |
Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →