μοντέρνος

/moˈdeɾ.nos/επίθετο, αρσενικό

•

που έχει τα χαρακτηριστικά του παρόντος, που τείνει προς το σύγχρονο και την καινοτομία και που αποφεύγει την παράδοση Βικιλεξικό
- Η γραφή του Ζ. Εσενόζ , σφύζουσα , μοντέρνα , συχνά καινοτόμος , ασθματική , παραστατική , εντονότατα σαρκαστική και αιχμηρή , αποτελεί την ξεχωριστή αρετή αυτού του μυθιστορήματος (περιοδικό Διαβάζω, Ιούλιος-Αύγουστος 2003, σελ. 62)
για ανθρώπουςπου έχει σύγχρονες αντιλήψεις και υιοθετεί τις τάσεις της εποχής του Βικιλεξικό
- Εκτός όμως από το φτωχός-πλούσιος υπάρχουν και άλλοι χαρακτηρισμοί. Θα σου πω μερικούς: μορφωμένος-αμόρφωτος, άνθρωπος της πόλης-χωριάτης, μοντέρνος-κλασικός ή και ντεμοντέ ακόμα, περήφανος-ταπεινός, κοινωνικός-ντροπαλός, κοσμικός-κλεισμένος στο σπίτι και πολλά άλλα. (Μαίρη Κόντζογλου, Το μέλι το θαλασσινό, εκδ. Μεταίχμιο, 2019)
ειδικότεραπου παρακολουθεί τη μόδα κι ακολουθεί το ρεύμα του συρμού Βικιλεξικό

Ετυμολογία

μοντέρνος < (άμεσο δάνειο) ιταλική moderno < λατινική modernus < modus (μέτρο) < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *med-

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	μοντέρνος	μοντέρνα	μοντέρνο
Γενική	μοντέρνου	μοντέρνας	μοντέρνου
Αιτιατική	μοντέρνο	μοντέρνα	μοντέρνο
Κλητική	μοντέρνε	μοντέρνα	μοντέρνο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	μοντέρνοι	μοντέρνες	μοντέρνα
Γενική	μοντέρνων	μοντέρνων	μοντέρνων
Αιτιατική	μοντέρνους	μοντέρνες	μοντέρνα
Κλητική	μοντέρνοι	μοντέρνες	μοντέρνα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →