νεόπλουτος

/neˈo.plu.tos/ουσιαστικό, αρσενικό

•

Ετυμολογία

νεόπλουτος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική νεόπλουτος. Συγχρονικά αναλύεται σε νεό- + πλούτ(ος) + -ος

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	νεόπλουτος / νεόπλουτη / νεόπλουτος / νεόπλουτο	νεόπλουτοι / νεόπλουτες / νεόπλουτοι / νεόπλουτα
Γενική	νεόπλουτου / νεόπλουτης / νεόπλουτου / νεόπλουτου	νεόπλουτων / νεόπλουτων / νεόπλουτων / νεόπλουτων
Αιτιατική	νεόπλουτο / νεόπλουτη / νεόπλουτο / νεόπλουτο	νεόπλουτους / νεόπλουτες / νεόπλουτους / νεόπλουτα
Κλητική	νεόπλουτε / νεόπλουτη / νεόπλουτε / νεόπλουτο	νεόπλουτοι / νεόπλουτες / νεόπλουτοι / νεόπλουτα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →

/neˈo.plu.tos/επίθετο, αρσενικό

•

που έχει αποκτήσει πρόσφατα μεγάλη περιουσία Βικιλεξικό
μειωτικόπου απόκτησε σε σύντομο διάστημα σημαντικό πλούτο και ανέβηκε κοινωνικά, χωρίς να αποκτήσει παράλληλα και τους τρόπους συμπεριφοράς της «ανώτερης» κοινωνικά τάξης Βικιλεξικό

νεόπλουτος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική νεόπλουτος. Συγχρονικά αναλύεται σε νεό- + πλούτ(ος) + -ος

Ενικός

Πληθυντικός

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →