συγκείμενος

ρήμα, αρσενικό

•

λόγιοπου αποτελείται από διάφορα μέρη Βικιλεξικό
που ενυπάρχει μαζί με άλλα συστατικά (συνήθως ως συγκείμενος αναφέρεται ο δευτερεύουσας σημασίας, όμως όλα τα συστατικά συνυπάρχουν-συγκείνται) Βικιλεξικό

Ετυμολογία

συγκείμενος < αρχαία ελληνική συγκείμενος, μετοχή παθητικού παρακειμένου του ρήματος σύγκειμαι < σύν + κεῖμαι

συγκείμενασυγκείμενεσυγκείμενεςσυγκείμενησυγκείμενηςσυγκείμενοσυγκείμενοισυγκείμενοςσυγκείμενουσυγκείμενουςσυγκείμενων

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →