ένστικτο

/ˈen.sti(ŋ).kto/ουσιαστικό, ουδέτερο

•

ψυχολογίαη έμφυτη εσωτερική παρόρμηση στον άνθρωπο και στα ζώα που οδηγεί σε πράξεις που εξυπηρετούν τη συντήρηση και την αναπαραγωγή του είδους Βικιλεξικό

Ετυμολογία

ένστικτο < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου ένστικτος (< εν-, στικ- (στίζω) + -τος), άμεσο δάνειο από τη γαλλική instinct < λατινική instinctus, μετοχή παθητικού παρακειμένου του ρήματος instinguo < stinguo < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *stengʷ- / *stegʷ- (ωθώ, σπρώχνω) (συγγενικό: αρχαία ελληνική στίζω)

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	ένστικτο	ένστικτα
Γενική	ένστικτου / ενστίκτου	ενστίκτων
Αιτιατική	ένστικτο	ένστικτα
Κλητική	ένστικτο	ένστικτα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →