αποστρέφω

/a.poˈstɾe.fo/ρήμα

•

στρέφω αλλού, προς άλλη κατεύθυνση), το πρόσωπο ή το βλέμμα μου, για να εκφράσω άρνηση, δυσαρέσκεια, περιφρόνηση κ.λπ. Βικιλεξικό
- αποστρέφω το βλέμμα μου
- Υπολόγισα πως η Πέρσα θα κόντευε πλέον τα είκοσι. Ίσως και να τα είχε πατήσει. Οι συνομήλικές της θα πήγαιναν στις σχολές τους ή θα δούλευαν πωλήτριες, θα έβγαιναν τα βράδια σε κλαμπ ή σε τσιπουράδικα. Ερχόταν άραγε πια καμιά κολλητή της να τη δει; Ή την είχαν όλοι της οι φίλοι ξεχάσει, κι όποτε χάζευαν νοσταλγικά φωτογραφίες από τους σχολικούς χορούς και από την πενταήμερη εκδρομή τους, απέστρεφαν ενστικτωδώς το βλέμμα τους από εκείνην;

Ετυμολογία

αποστρέφω < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἀποστρέφω < ἀπό > απο- + στρέφω

Κλίση

Ενεργητική φωνή

	εγώ	εσύ	αυτός	εμείς	εσείς	αυτοί
Ενεστώτας	αποστρέφω	αποστρέφεις	αποστρέφει	αποστρέφουμε	αποστρέφετε	αποστρέφουν / αποστρέφουνε
Παρατατικός	απέστρεφα	απέστρεφες	απέστρεφε	αποστρέφαμε	αποστρέφατε	απέστρεφαν / αποστρέφαν / αποστρέφανε
Αόριστος	απέστρεψα / αποστράφηκα	απέστρεψες	απέστρεψε	αποστρέψαμε	αποστρέψατε	απέστρεψαν / αποστρέψαν / αποστρέψανε
Μέλλοντας	θα αποστρέφω / θα αποστρέψω	θα αποστρέφεις / θα αποστρέψεις	θα αποστρέφει / θα αποστρέψει	θα αποστρέφουμε / θα αποστρέψουμε	θα αποστρέφετε / θα αποστρέψετε	θα αποστρέφουν / θα αποστρέφουνε / θα αποστρέψουν / θα αποστρέψουνε
Παρακείμενος	έχω αποστρέψει	έχεις αποστρέψει	—	—	—	—
Υπερσυντέλικος	είχα αποστρέψει	είχες αποστρέψει	—	—	—	—
Υποτακτική	να έχω αποστρέψει / να αποστρέφω / να αποστρέψω	να έχεις αποστρέψει / να αποστρέφεις / να αποστρέψεις	να αποστρέφει / να αποστρέψει	να αποστρέφουμε / να αποστρέψουμε	να αποστρέφετε / να αποστρέψετε	να αποστρέφουν / να αποστρέφουνε / να αποστρέψουν / να αποστρέψουνε
Προστακτική	—	έχε αποστραμμένο / απόστρεφε / απόστρεψε	—	—	αποστρέφετε / αποστρέψτε	—

Μεσοπαθητικοί τύποι

αποστρέφομαι

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →