ιδιαίτερος

/iˈði̯e.te.ɾos/ουσιαστικό, αρσενικό

•

Ετυμολογία

ιδιαίτερος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἰδιαίτερος, συγκριτικός βαθμός του ἴδιος

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	ιδιαίτερη / ιδιαίτερος / ιδιαίτερο	ιδιαίτερες / ιδιαίτεροι / ιδιαίτερα
Γενική	ιδιαίτερης / ιδιαίτερου / ιδιαίτερου	ιδιαίτερων / ιδιαίτερων / ιδιαίτερων
Αιτιατική	ιδιαίτερη / ιδιαίτερο / ιδιαίτερο	ιδιαίτερες / ιδιαίτερους / ιδιαίτερα
Κλητική	ιδιαίτερη / ιδιαίτερε / ιδιαίτερο	ιδιαίτερες / ιδιαίτεροι / ιδιαίτερα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →

/iˈði̯e.te.ɾos/επίθετο, αρσενικό

•

που ανήκει σε κάποιον, που είναι δικός του και τον χαρακτηρίζει Βικιλεξικό
- τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ενός ατόμου
ξεχωριστός Βικιλεξικό
- του έχω ιδιαίτερη αδυναμία
- ποτέ οι πωλήσεις των βιβλίων μου δεν ξεπερνούσαν το φράγμα της πρώτης, άντε το πολύ της δεύτερης έκδοσης. «Μη στενοχωριέσαι. Είναι γιατί είσαι ιδιαίτερος συγγραφέας. Σε διαβάζουν λίγοι αλλά εκλεκτοί ... » Με τέτοια με παρηγορούσε ο μπαγάσας. Ήταν από τους δυο τρεις που έβγαινα για ποτό και που εμπιστευόμουν τα χειρόγραφα να ακούσω τη γνώμη τους. (Κώστας Ακριβός, Γάλα Μαγνησίας, εκδ. Μεταίχμιο, 2018)

ιδιαίτερος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἰδιαίτερος, συγκριτικός βαθμός του ἴδιος

Ενικός

Πληθυντικός

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →