πειρατής

/pi.ɾaˈtis/ουσιαστικό, αρσενικό

•

ναυτικός όροςαυτός που συμμετέχει στο πλήρωμα πλοίου το οποίο επιτίθεται σε άλλα, για να αρπάξει το φορτίο τους Βικιλεξικό
μεταφορικάαυτός που ασκεί παράνομη επαγγελματική ή ερασιτεχνική δραστηριότητα Βικιλεξικό
μεταφορικάαυτός που ασκεί παράνομη επαγγελματική ή ερασιτεχνική δραστηριότητα Βικιλεξικό
μεταφορικάαυτός που ασκεί παράνομη επαγγελματική ή ερασιτεχνική δραστηριότητα Βικιλεξικό

Ετυμολογία

πειρατής < ελληνιστική κοινή πειρατής < αρχαία ελληνική πειράω < πεῖρα < πρωτοελληνική *peřřa < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *pér-ih₂ / *pr̥-yéh₂s < *per- (προσπαθώ, ρισκάρω) ::(μεταφραστικό δάνειο) αγγλική pirate ή (μεταφραστικό δάνειο) γαλλική pirate

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	πειρατής	πειρατές
Γενική	πειρατή	πειρατών
Αιτιατική	πειρατή	πειρατές
Κλητική	πειρατή	πειρατές

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →