συμπαθής

/sim.baˈθis/επίθετο, αρσενικό

•

που κερδίζει τη συμπάθεια των άλλων, που γίνεται ευχαρίστως αποδεκτός Βικιλεξικό
που γίνεται αποδεκτός με επιείκεια (αν και δεν είναι άριστος) Βικιλεξικό
- Συμπαθής η ερμηνεία της νεαρής πιανίστριας.

Ετυμολογία

συμπαθής < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική συμπαθής (που νιώθει ή προκαλεί συμπόνια) & λόγιο ενδογενές δάνειο: σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική sympathique < sympathie < αρχαία ελληνική συμπάθεια Μορφολογικά αναλύεται σε συμ- + -παθής

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	συμπαθής	συμπαθής	συμπαθές
Γενική	συμπαθούς	συμπαθούς	συμπαθούς
Αιτιατική	συμπαθή	συμπαθή	συμπαθές
Κλητική	συμπαθή / συμπαθής	συμπαθής	συμπαθές

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	συμπαθείς	συμπαθείς	συμπαθή
Γενική	συμπαθών	συμπαθών	συμπαθών
Αιτιατική	συμπαθείς	συμπαθείς	συμπαθή
Κλητική	συμπαθείς	συμπαθείς	συμπαθή

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →