υποστατός

/i.po.staˈtos/επίθετο, αρσενικό

•

που έχει υπόσταση, που υπάρχει (& νομικός όρος) Βικιλεξικό
που έχει υπόσταση, που υπάρχει (& νομικός όρος) Βικιλεξικό

Ετυμολογία

υποστατός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ὑποστατός / ὑπόστατος (ανθεκτικός, υποφερτός) < → δείτε ὑφίστημι. Μορφολογικά αναλύεται σε υπο- + στα-, θέμα που συναντάμε στο ίσταμαι + -τός. → δείτε τη λέξη υφίσταμαι

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	υποστατός	υποστατή	υποστατό
Γενική	υποστατού	υποστατής	υποστατού
Αιτιατική	υποστατό	υποστατή	υποστατό
Κλητική	υποστατέ	υποστατή	υποστατό

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	υποστατοί	υποστατές	υποστατά
Γενική	υποστατών	υποστατών	υποστατών
Αιτιατική	υποστατούς	υποστατές	υποστατά
Κλητική	υποστατοί	υποστατές	υποστατά

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →