φτηνός

/ftiˈnos/επίθετο, αρσενικό

•

που έχει χαμηλή τιμή, αξία, χαμηλό κόστος αγοράς, σε σχέση με άλλα ίδια αντικείμενα ή γενικά σε σχέση με το κόστος ζωής Βικιλεξικό
- φτηνό ενοίκιο, ρούχο, ρεύμα
μεταφορικάχαμηλής ή κακής ποιότητας, ευτελής, κάτι που απαξιώνει, απαξιωτικό Βικιλεξικό
- Αυτό το ρούχο σε δείχνει φτηνή (αναξιοπρεπή, εύκολη)
- Πολύ φτηνό το επιχείρημά σου/το αστείο σου (ανάξιο, αποτυχημένο, πρόστυχο, χυδαίο)
- φτηνό άρωμα, ρολόι κ.λπ. αντικείμενα, υπηρεσίες που θεωρούνται πολυτελείας
μεσαιωνική έννοιαγενναιόδωρος Βικιλεξικό
- Ο έρωτας κάνει τον ακριβό, φτηνό : τον κάνει να ξοδεύει, τον κάνει πλουσιοπάροχο (Ερωτόκριτος)

Ετυμολογία

φτηνός < μεσαιωνική ελληνική φτηνός < εὐτηνός < (ελληνιστική κοινή) (άφθονος, πλούσιος) < αρχαία ελληνική εὐθηνέω

Ενικός

Πληθυντικός

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →