άντρας

/ˈan.dɾas/ουσιαστικό, αρσενικό

•

ενήλικος άνθρωπος αρσενικού φύλου Βικιλεξικό
- Δεν ήθελα να πιω, ήθελα να κλάψω γιατί δεν είμαι άντρας αλλά παιδί.
ο σύζυγος Βικιλεξικό
- Τηλεφώνησε ο άντρας της.
- Ήταν όλοι συγγενείς του αντρός της.
αυτός που έχει τις καλές ιδιότητες που, συνήθως, αποδίδονται στους άντρες (γενναιοδωρία, αποφασιστικότητα κ.α.) Βικιλεξικό
- Αντιμετώπισε τον κίνδυνο σαν άντρας.
μέλος ομάδας, συνήθως ένοπλης Βικιλεξικό
- Οι άντρες του τον ακολουθούσαν στη μάχη, τον εμπιστεύονταν.

Ετυμολογία

άντρας < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική ἄντρας < μεσαιωνική ελληνική ἄνδρας < ελληνιστική κοινή ἄνδρας < αρχαία ελληνική ἀνήρ, μέσω της αιτιατικής «τὸν ἄνδρα» και διατηρώντας την προφορά του <νδ > ως [nd] με την γραφή <ντ>, ήδη από τον μεσαίωνα. Παραβάλετε το άνδρας και το λόγιο ανήρ. :* Η σημασία «σύζυγος» < ἀνήρ (ήδη στον Όμηρο)

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	άντρας	άντρες
Γενική	άντρα / αντρός	αντρών
Αιτιατική	άντρα	άντρες
Κλητική	άντρα	άντρες

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →