έμμονος

/ˈe.mo.nos/επίθετο, αρσενικό

•

λόγιοπου εμμένει Βικιλεξικό
φιλοσοφίαπου ενυπάρχει σε κάτι Βικιλεξικό

Ετυμολογία

έμμονος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἔμμονος < ἐμμένω < ἐν- + μένω & σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική fixe :* για τη σημασία στη φιλοσοφία < σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική immanent

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	έμμονος	έμμονη	έμμονο
Γενική	έμμονου	έμμονης	έμμονου
Αιτιατική	έμμονο	έμμονη	έμμονο
Κλητική	έμμονε	έμμονη	έμμονο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	έμμονοι	έμμονες	έμμονα
Γενική	έμμονων	έμμονων	έμμονων
Αιτιατική	έμμονους	έμμονες	έμμονα
Κλητική	έμμονοι	έμμονες	έμμονα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →