επιεικής

/e.pi.iˈcis/επίθετο, αρσενικό

•

αυτός που στην κρίση και την τιμωρία σφαλμάτων ή αδικημάτων είναι ήπιος, ο συγκαταβατικός, ο πράος Βικιλεξικό
- φάνηκε πολύ επιεικής προς τον κατηγορούμενο
- Στο μαγαζί άρχισαν οι πελάτες να αραιώνουν. Ακόμη και οι πιο επιεικείς δεν άντεχαν την περίεργη, απόμακρη, σχεδόν απόκοσμη συμπεριφορά του. Ο πάντα ευπροσήγορος Θεοφάνης, ο ευπρεπής, να έχει γίνει απόκοσμος. (Νίκος Θέμελης, Για μια συντροφιά ανάμεσά μας, εκδ. Μεταίχμιο, 2024)

Ετυμολογία

επιεικής < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἐπιεικής (ταιριαστός, λογικός, όχι αυστηρός). Μορφολογικά: επι- + μετοχή εἰκώς < ἔοικα < *είκω (μοιάζω)

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	επιεικής	επιεικής	επιεικές
Γενική	επιεικούς	επιεικούς	επιεικούς
Αιτιατική	επιεική	επιεική	επιεικές
Κλητική	επιεική / επιεικής	επιεικής	επιεικές

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	επιεικείς	επιεικείς	επιεική
Γενική	επιεικών	επιεικών	επιεικών
Αιτιατική	επιεικείς	επιεικείς	επιεική
Κλητική	επιεικείς	επιεικείς	επιεική

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →