διάδοχος

/ˈði̯a.ðo.xos/ουσιαστικό, αρσενικό

•

ο επόμενος σε μια σειρά διαδοχής, αυτός που αναμένεται να διαδεχτεί ή έχει διαδεχτεί Βικιλεξικό
- ο διάδοχος του θρόνου
- ο παραιτηθείς υπουργός παρέδωσε το υπουργείο στο διάδοχό του.
οικείοο πρωτότοκος γιος Βικιλεξικό
- τι χαζομπαμπάς! όλο με το διάδοχο ασχολείται

Ετυμολογία

διάδοχος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική διάδοχος < διαδέχομαι :* για το ουσιασικό < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή διάδοχος, ουσιαστικοποιημένο αρσενικό του επιθέτου διάδοχος

Κλίση

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	διάδοχος	διάδοχοι
Γενική	διαδόχου	διαδόχων
Αιτιατική	διάδοχο	διαδόχους
Κλητική	διάδοχε	διάδοχοι

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →

διάδοχος

/ˈði̯a.ðo.xos/επίθετο, αρσενικό

•

που διαδέχεται, παίρνει τη θέση του προηγουμένου του Βικιλεξικό
- 4ος/5ος κε αιώνας ⌘ Ιωάννης ο Χρυσόστομος, De paenitentia sermo 1, @catholiclibrary.org
- διάδοχη κατάσταση, διάδοχο σχήμα

Ετυμολογία

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	διάδοχος	διάδοχη	διάδοχο
Γενική	διάδοχου	διάδοχης	διάδοχου
Αιτιατική	διάδοχο	διάδοχη	διάδοχο
Κλητική	διάδοχε	διάδοχη	διάδοχο

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	διάδοχοι	διάδοχες	διάδοχα
Γενική	διάδοχων	διάδοχων	διάδοχων
Αιτιατική	διάδοχους	διάδοχες	διάδοχα
Κλητική	διάδοχοι	διάδοχες	διάδοχα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →