καινοτόμος

/ce.noˈto.mos/ουσιαστικό, αρσενικό

•

Ετυμολογία

καινοτόμος < αρχαία ελληνική καινοτόμος < καινός + -τόμος (< τέμνω)

	Ενικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	καινοτόμα / καινοτόμος / καινοτόμος / καινοτόμο	καινοτόμες / καινοτόμοι / καινοτόμοι / καινοτόμα
Γενική	καινοτόμας / καινοτόμου / καινοτόμου / καινοτόμου	καινοτόμων / καινοτόμων / καινοτόμων
Αιτιατική	καινοτόμα / καινοτόμο / καινοτόμο / καινοτόμο	καινοτόμες / καινοτόμους / καινοτόμους / καινοτόμα
Κλητική	καινοτόμα / καινοτόμε / καινοτόμε / καινοτόμο	καινοτόμες / καινοτόμοι / καινοτόμοι / καινοτόμα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →

/ce.noˈto.mos/επίθετο, αρσενικό

•

που καινοτομεί Βικιλεξικό
- καινοτόμες μεταρρυθμίσεις
- Η γραφή του Ζ. Εσενόζ , σφύζουσα , μοντέρνα , συχνά καινοτόμος , ασθματική , παραστατική , εντονότατα σαρκαστική και αιχμηρή , αποτελεί την ξεχωριστή αρετή αυτού του μυθιστορήματος (περιοδικό Διαβάζω, Ιούλιος-Αύγουστος 2003, σελ. 62)

καινοτόμος < αρχαία ελληνική καινοτόμος < καινός + -τόμος (< τέμνω)

Ενικός

Πληθυντικός

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →