πτυχή
•
- η αναδίπλωση μιας επιφάνειας ώστε (σχεδόν) να ακουμπήσει η μία πλευρά της στην άλλη. Η κάμψη ενός ελαστικού υλικού, όπως το ύφασμα, ή σκληρού, όπως του γήινου φλοιού (όταν αυτός υφίσταται τεράστιες πιέσεις και κάμπτεται). Βικιλεξικό
- οι πτυχές (και πτυχώσεις) του εδάφους, οι γκρεμοί, τα φαράγγια, η χαράδρες
- Ψέμματα ἦσαν τὰ λόγια· μὰ τοῦτα δῶ , τί εἶνε τοῦτα δῶ ; Ψέμματα; Καὶ ὁ Κίτσος μέσα ἀπὸ μίαν πτυχὴν τοῦ σελαχίου του ἀνέσυρε τὴν ἐρωτικὴν ἐπιστολὴν τῆς Χρυσαυγῆς , τὴν ὁποίαν τοῦ εἶχε παραδώσει ἡ Θυμιοῦλα. Καί δεικνύων εἰς αὐτήν τήν ἔνοχον ἐπιστολήν: - Εἶνε καί τοῦτο ψέμματα; ἠρώτησε. (Κίτσος και Λαφαζάνης, πρωτότυπον ιστορικόν μυθιστόρημα, Εν Αθήναις, Αναγνωστόπουλος και Πετράκος, ἐκδόται, 1910, σελ. 210)
- μεταφορικάπλευρά ή όψη ενός γεγονότος, ιστορίας ή θέματος Βικιλεξικό
- αυτό αποτελεί μια αθέατη πτυχή του προβλήματος
- η συνέντευξη φώτισε μια άγνωστη πτυχή της ζωής του
- Παρουσιάζεται παντοῦ, ἔχει γνώμη γιὰ ὅλα, δημοσιοποιεῖ τὴν προσωπικὴ ζωή του, διοχετεύει στὴν δημοσιότητα πτυχὲς πραγμάτων ποὺ τὸν συμφέρουν, συνδυάζει καταστροφική ἐπιπολαιότητα καὶ κινητικότητα, ἐξάπτει τὴν παραδημοσιογραφία καὶ τελικὰ χαμηλώνει τὴν πολιτικὴ πράξη σὲ ἐπίπεδο κουτσομπολιοῦ, «διαρροῶν» καὶ παντοειδῶν «καρφωμάτων». (Ευθύνη, τεύχος 225, Βιβλιοπωλείο Οι Εκδόσεις των Φίλων, 1990)
- γεωλογίαειδική δομή (κατηγοριοποιείται ανάλογα με το μηχανισμό γένεσής της π.χ. γνήσια ή μη γνήσια πτυχή) Βικιλεξικό
- ανατομίααναδίπλωση του δέρματος ή εσωτερικού οργάνου Βικιλεξικό
- οι φωνητικές πτυχές
- η αυχενική πτυχή
- η νηστιδοδωδεκαδακτυλική πτυχή
- πληθυντικόςοι μορφές της τέχνης Βικιλεξικό
- «ύμνων πτυχαί» λέγονταν παλαιότερα οι διάφορες μορφές ποίησης
Ετυμολογία
πτυχή < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική πτυχή < πτύσσω (διπλώνω)
Κλίση
| Ενικός | Πληθυντικός | |
|---|---|---|
| Ονομαστική | πτυχή | πτυχές |
| Γενική | πτυχής | πτυχών |
| Αιτιατική | πτυχή | πτυχές |
| Κλητική | πτυχή | πτυχές |
Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →