όρμω

ουσιαστικό

•

δοτική ενικού του όρμος (λόγιο) Βικιλεξικό

Ετυμολογία

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →

ορμώ

ρήμα

•

κινούμαι με μεγάλη ταχύτητα προς συγκεκριμένη κατεύθυνση Βικιλεξικό
επιτίθεμαι, κινούμαι επιθετικά με μεγάλη ταχύτητα εναντίον συγκεκριμένου στόχου Βικιλεξικό
- έψαξε πάλι γύρω, δεν μπορεί κάτι θα υπήρχε να χτυπήσει το πεισματάρικο άτι. Η Ιππολύτη, λες και κατάλαβε πως ο αγριάνθρωπος χαλάρωσε την προσοχή του, σηκώθηκε απότομα στα δυο της πόδια χλιμιντρίζοντας μανιασμένη. Της τράβηξε εκείνος τα χάμουρα όσο πιο δυνατά του επέτρεπαν ο φόβος και το μεθύσι, πού θα πήγαινε, θα το τιθάσευε το αγρίμι, αλλά το άλογο όρθωσε ξανά το ανάστημά του και όρμησε εναντίον του. (Μαίρη Κόντζογλου, Μια προσευχή για τα Παλιά Ασήμια, εκδ. Μεταίχμιο, 2015)

Ετυμολογία

ορμώ < αρχαία ελληνική ὁρμάω - ὁρμῶ

Κλίση

	εγώ	εσύ	αυτός	εμείς	εσείς	αυτοί
Ενεστώτας	ορμάω / ορμώ	ορμάς	ορμά / ορμάει	ορμάμε / ορμούμε	ορμάτε	ορμάν / ορμάνε / ορμούν / ορμούνε
Παρατατικός	ορμούσα	ορμούσες	ορμούσε	ορμούσαμε	ορμούσατε	ορμούσαν / ορμούσανε
Αόριστος	όρμησα	όρμησες	όρμησε	ορμήσαμε	ορμήσατε	ορμήσαν / ορμήσανε / όρμησαν
Μέλλοντας	θα ορμάω / θα ορμήσω / θα ορμώ	θα ορμάς / θα ορμήσεις	θα ορμά / θα ορμάει / θα ορμήσει	θα ορμάμε / θα ορμήσουμε / θα ορμούμε	θα ορμάτε / θα ορμήσετε	θα ορμάν / θα ορμάνε / θα ορμήσουν / θα ορμήσουνε / θα ορμούν / θα ορμούνε
Παρακείμενος	έχω ορμήσει	έχεις ορμήσει	—	—	—	—
Υπερσυντέλικος	είχα ορμήσει	—	—	—	—	—
Υποτακτική	να έχω ορμήσει / να ορμάω / να ορμήσω / να ορμώ	να έχεις ορμήσει / να ορμάς / να ορμήσεις	να ορμά / να ορμάει / να ορμήσει	να ορμάμε / να ορμήσουμε / να ορμούμε	να ορμάτε / να ορμήσετε	να ορμάν / να ορμάνε / να ορμήσουν / να ορμήσουνε / να ορμούν / να ορμούνε
Προστακτική	—	όρμα / όρμαγε / όρμησε	—	—	ορμάτε / ορμήστε	—

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →