χαρούμενος

/xaˈɾu.me.nos/ρήμα, αρσενικό

•

νιώθοντας χαρά, που νιώθει χαρά Βικιλεξικό
- Είμαι χαρούμενος που σας βλέπω.
- Ήρθε χαρούμενος και μ' αυτά που του είπες έφυγε λυπημένος.
επιθετικοποιημένη μετοχήπου εκδηλώνει χαρά, που γενικά είναι ευδιάθετος Βικιλεξικό
- Ήταν τόσο χαρούμενος άνθρωπος, αλλά αυτό το γεγονός τον άλλαξε ριζικά.

Ετυμολογία

χαρούμενος < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική χαρούμενος < χαιρούμενος < χαίρω + -ούμενος < αρχαία ελληνική χαίρω

χαρούμεναχαρούμενεχαρούμενεςχαρούμενηχαρούμενηςχαρούμενοχαρούμενοιχαρούμενοςχαρούμενουχαρούμενουςχαρούμενων

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →