χυδαῖος

/çiˈðe.os/επίθετο, αρσενικό

•

μειωτικόκοινός, δημοτικός, χυδαίος, ακαλλιέργητος Βικιλεξικό
- 1832 ⌘ Ἀδαμάντιος Κοραής, Ἄτακτα, Τόμος τέταρτος, ἐν Παρισίοις, σελ. 318
- 1911 ⌘ Λορέντζος Μαβίλης

Ετυμολογία

χυδαῖος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή χυδαῖος, σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική vulgaire και κατά την σημασία του χυδαιολογία : ΑΠΟΓΟΝΟΙ: ⇘ νέα ελληνικά: χυδαίος

Κλίση

Ενικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	χυδαῖος	χυδαία / χυδαῖα / χυδαῖος	τὸ / χυδαῖον
Γενική	τοῦ / χυδαίου	τῆς / χυδαίας / χυδαίου	τοῦ / χυδαίου
Αιτιατική	τὸν / χυδαῖον	τὴν / χυδαίαν / χυδαῖον	τὸ / χυδαῖον
Κλητική	χυδαῖε	χυδαία / χυδαῖε	χυδαῖον

Πληθυντικός

	Αρσενικό	Θηλυκό	Ουδέτερο
Ονομαστική	οἱ / χυδαῖοι	αἱ / χυδαῖαι / χυδαῖοι	τὰ / χυδαῖα
Γενική	τῶν / χυδαίων	τῶν / χυδαίων	τῶν / χυδαίων
Αιτιατική	τοὺς / χυδαίους	τὰς / χυδαίας / χυδαίους	τὰ / χυδαῖα
Κλητική	χυδαῖοι	χυδαῖαι / χυδαῖοι	χυδαῖα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →

χυδαίος