πολίτης

/poˈli.tis/ουσιαστικό, αρσενικό

•

που έχει την ιθαγένεια μιας χώρας και έχει πολιτικά δικαιώματα Βικιλεξικό
ειδικότερασυνώνυμο του ιδιώτης, που δεν κατέχει δημόσιο αξίωμα Βικιλεξικό
- Είμαι ένας απλός πολίτης που θέλει να ακούγεται η φωνή του! Δεν είμαι πολίτης βήτα κατηγορίας!
ειδικότεραπου δεν είναι στρατιωτικός και ως άοπλος θεωρείται άμαχος ή συχνά και εκείνος που δεν είναι κληρικός Βικιλεξικό
- Άντε, και «καλός πολίτης». Πότε απολύεσαι; Πότε τελειώνει η θητεία σου;
ειδικότερακάτοικος μιας πόλης Βικιλεξικό
ειδικότεραο πολίτης μιας χώρας, που δεν είναι υπήκοος κάποιου μονάρχη (και δεν είναι αριστοκράτης) Βικιλεξικό
σε επιθετική λειτουργίαο Πολίτης, ο Κωνσταντινουπολίτης Βικιλεξικό

Ετυμολογία

πολίτης < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική πολίτης, σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική citoyen

πολίτιςπολίτισσα

Κάτι δεν είναι σωστό; Βοήθησε να βελτιώσουμε αυτήν την καταχώρηση. →